De zakhorloge of zakhorloge vindt zijn historische oorsprong in de maand november 1562. Een brief van die datum, geschreven door de Italiaanse horlogemaker Bartholomew Manfredi, is teruggevonden, waarin hij een zakhorloge aanbiedt aan de markies van Mantua Federico Gonzaga voor wie de brief bestemd was.

Peter Henlein, een slotensmid en horlogemaker uit Neurenberg, zou de uitvinder zijn van het skeletuur met tandwielen voor mannen. Tot op heden blijft dit onzeker. Hij was inderdaad de eerste Duitse ambachtsman die erin slaagde een horloge als hanger te maken.

Het eerste mechanische vintage zakhorloge was een oud zakhorloge voor kostuums en vrij groot vergeleken met die van vandaag. Destijds was het een grote vooruitgang om alle technologie te miniaturiseren die aanwezig was in een groot uurwerk.

Geassocieerd met de technische vooruitgang, werd het zilveren en gouden zakhorloge door vele vernieuwers en ondernemers geadopteerd. Het skeletuur met tandwielen voor mannen herinnert vooral aan de emancipatie van de spoorwegen in de 19e eeuw.

De spoorwegmedewerkers kregen bovendien van Lévi Strauss een specifiek klein zakje, aan de binnenkant van de voorzak van hun spijkerbroek, om dit beroemde horloge met zichtbaar mechanisme te ontvangen en te beschermen, dat de eponieme naam gousset draagt.

Op te merken is dat na deze technologische vooruitgang, deze nieuwe horlogebenadering de meest verspreide zakhorlogestijl was tot de 20e eeuw.